«Καλή μέρα»
ή
«Καλή τύχη».
Γιατί, στην ουσία, κάθε μέρα δεν είναι υπόσχεση· είναι στοίχημα.
Ξυπνάς χωρίς να ξέρεις τι σε περιμένει — αν θα γελάσεις, αν θα σπάσεις ή αν απλώς θα περάσεις αθόρυβα μέσα από τις ώρες.
Η «καλή μέρα» ακούγεται σαν κάτι δεδομένο, σαν να υπάρχει μια τάξη που θα σε προστατεύσει.
Η «καλή τύχη», όμως, παραδέχεται κάτι πιο ειλικρινές:
ότι πολλά δεν εξαρτώνται από σένα.
Κάθε μέρα είναι ένα μείγμα από επιλογές και συγκυρίες.
Λίγο απ’ ό,τι κάνεις, λίγο απ’ ό,τι σου συμβαίνει.
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στον έλεγχο και το χάος, προσπαθείς να σταθείς.
Οπότε ίσως δεν είναι δίλημμα.
Ίσως χρειάζονται και τα δύο.
«Καλή μέρα» — για όσα μπορείς να φτιάξεις.
«Καλή τύχη» — για όσα δεν μπορείς να προβλέψεις.
Γιατί, στο τέλος, η ζωή δεν σου χρωστά βεβαιότητα.
Σου δίνει απλώς μια ακόμη μέρα…
και βλέπουμε.
